Trip door Thailand

Vanmorgen (woe 3/10) voelde Cindy zich nog steeds niet lekker en hebben we zo lang mogelijk geprofiteerd van de kamer. We hebben geslapen tot we niet meer konden liggen en toen hebben we weer via roomservice een ontbijt besteld. We hebben lekker gedoucht en uiteindelijk hebben we de kamer om 4 uur verlaten.

We konden de bagage gelukkig daar laten. We zijn een stukje gaan lopen. Onderweg weer even geinternet. Om 7 uur moeten we terug zijn bij het hotel, want dan komt de taxi chauffeur van gisteren om ons naar het vliegveld te brengen. Dan brengen we even wat tijd door op het vliegveld. Vanavond om 11 uur gaan we de lucht in, terug naar Nederland. We zijn we nu wel allebei aan toe. Genoeg thais eten gehad, genoeg TAXI TAXI! gehoord, genoeg hitte gehad en vaak genoeg niet lekker geweest. Het is tijd om naar Nederland te gaan, naar ons eigen bed en ons eigen eten. Maar, deze vakantie was absoluut geweldig en we hebben fantastische dingen meegemaakt. De Thaise mensen zijn absoluut geweldig en ook Bangkok is heel apart. De trekking en het duiken waren zeker heel speciaal. Tot ziens in Nederland en bedankt voor jullie belangstelling!

Vanmorgen (di 3/10) hebben we lekker uitgeslapen. Toen hebben we nog even lekker televisie gekeken. Om 12 uur moesten we uitchecken. We waren precies op die tijd klaar. Heerlijk was dat, genieten van onze mooie kamer (mag ook wel want die koste 40 euro…2000 Bath). Om half twee zou een taxi ons naar het vliegveld brengen, dus we hadden nog 1,5 uur. We hebben even ontbeten in het centrum en toen zijn we toch nog even terug gegaan naar een van die winkels met die schilderijen. We hebben uiteindelijk 6 doeken gekocht. Waarvan 4 lange, smalle. Het heeft bij elkaar iets meer dan 100 euro gekost. Zoals jullie weten zijn wij ons huis aan het opknappen, dus die schilderijen komen wel goed terecht.

Om half twee zijn we naar het vliegveld gebracht. Dat was wel lachen, want het was (bijna onmogelijk) kleiner dan dat van Mae Hong Son. En bijna alles open lucht, een paar plaatsen waar je droog kon zitten (en natuurlijk het inchecken en zo). Alles was van hout. We waren om twee uur op het vliegveld en om 3 uur zouden we vliegen. We werden na het boarden met autootjes naar het vliegtuig gebracht. We vlogen met Bangkok Airways. Dit is wel luxer vliegen dan met NOK air. Het was een vlucht van een uur, maar we kregen een hele lunch. En het was best lekker.

In Bangkok kwamen we aan op het nieuwe vliegveld. Ze zijn al heel veel jaren aan het bouwen aan het nieuwe vliegveld en dat is nu eindelijk af. Het is pas een paar dagen in gebruik. Het is het grootste vliegveld van Azië. Gloednieuw zag alles eruit. Het is een mooi vliegveld. Nadat we onze bagage hadden gehaald, zijn we naar “hotel reservations” gegaan. We hadden geen zin om weer te gaan zoeken, dus we hebben daar gewoon een hotel geboekt. Een beetje in het centrum en toch in de richting van het vliegveld. Dicht bij waar Rembrandt hotel was. Weer Sukhumvit. Grand Mercuri (park avenue). We mogen zelfs morgen pas om 4 uur uitchecken.

Toen zijn we op zoek gegaan naar een taxi. Dat viel wel even tegen. Het was heel druk op het vliegveld, er waren namelijk ook allemaal mensen uit Bangkok en omgeving, die gewoon kwamen kijken naar het nieuwe vliegveld. De taxi’s werden centraal geregeld. We hebben ongeveer 40 minuten in een rij gestaan en toen zaten we eindelijk in de taxi. Het was vandaag nog eens extra chaotisch, want waarschijnlijk was de koning ergens op het vliegveld en dan is iedereen in rep en roer. De taxi chauffeur was ook niet blij. Hij vertelde dat het nieuwe vliegveld een ramp is voor taxi’s. Het kost hun veel tijd en tijd is dus geen geld. Het was een grote en luxe taxi. We reden overal vol de file in, want we zaten midden in de spits. De taxi chauffeur was wel een aardige man en hij sprak redelijk engels. We hebben over van alles en nog wat gepraat. Het duurde meer dan een uur voordat we bij ons hotel aankwamen. We hebben met de taxi chauffeur afgesproken dat hij ons morgen om 7 uur komt ophalen om weer naar het vliegveld te gaan. Hij is mee naar binnen gegaan en heeft onze naam en kamernummer opgeschreven. We weten eigenlijk zeker dat hij morgen weer komt, want we hebben hem een flinke fooi gegeven. Het is voor beide kanten een goede deal: hij heeft zeker geld en wij hebben een comfortabele taxi naar het vliegveld. Eigenlijk gaat het nog nergens over, we hebben meer dan een uur bij hem in de taxi gezeten en dat kost je (zonder fooi) 6 euro. Die prijzen slaan nergens op vergeleken met Nederland.

We hadden een mooie kamer op de veertiende verdieping met een goed uitzicht. Nu voelde Cindy zich niet zo lekker. We besloten om maar op de kamer te blijven in plaats van weer het muffe, benauwde Bangkok in te gaan. We hebben via roomservice gegeten en het smaakte heerlijk. Bart is even naar de 7/11 (winkel die dag en nacht open is) gelopen om wat te drinken te halen, want de minibar is altijd veel duurder. We hebben wat televisie gekeken. Gelukkig was er een sport zender en National Geografic. En daarna zijn we lekker gaan slapen in ons grote, mooie bed.

Vanmorgen (ma 2/10) stonden we om 9 uur klaar bij Tropicana (ons guesthouse). We zijn netjes op tijd naar de boot gebracht. We hadden nog geen tijd gehad om te ontbijten. Bart voelde zich ook niet helemaal lekker, hij had buikpijn. Dat hoort er allemaal een beetje bij in dit soort landen, we zijn allebei ziek geweest. De boot vertrok om half 10. De rit naar Koh Samui zou 2 uur duren. De boot vaarde heel langzaam de haven uit en daarna volle vaart, echt heel hard, richting Koh Samui. Wij zaten lekker buiten. Het water was niet rustig vanmorgen, dus af en toe werden we een beetje nat. We hebben na een uur en een kwartier een tussenstop gemaakt bij Koh Pangnan en drie kwartier later waren we op Koh Samui. We besloten om maar gewoon met een van de mannetjes van de boot mee te gaan (er liepen weer mannetjes rond met folders).

We zijn in een taxi gestapt om naar een resort te gaan(Palm Island Resort). Daar hebben we even een kamer bekeken, maar die voldeed niet aan onze wensen. We zijn maar 1 nacht op Koh Samui en we hadden zin in een luxe kamer. Vooral ook omdat we de week op Koh Tao niet luxe hebben doorgebracht. Toen we uit de kamer liepen, kwam het mannetje van de boot weer naar ons toe. We vertelden hem dat we iets luxers zochten en toen nam hij Cindy mee om te gaan kijken naar andere resorts. Bart bleef bij de bagage zitten wachten. Cindy achterop de scooter naar de volgende plaats (gelukkig reed hij rustig). Dat was Montien Resort. Hier heeft Cindy twee kamers gezien. Een standaard en de extra luxe. Die keuze was snel gemaakt. De kamer was perfect. Een mooie badkamer met een bad met een gordijntje (in plaats van weer een douche vlak langs de WC, zonder gordijn zodat alles kletsnat wordt), een prachtig wit enorm bed, een minibar en een leuk balkonnetje. De kamer was lekker ruim.

Die kamer zou het worden. Met een auto is Cindy vervolgens terug gebracht naar Bart om de spullen op te halen. De kamer moest alleen nog even schoon gemaakt worden, dus daar moesten we even op wachten. Wij hadden nog niets gegeten, dus dat hebben we maar eerst gedaan. Bart rijst met kip en groenten en Cindy (poging 2) spaghetti bolognese. Na een half uur was de kamer klaar en zijn we erheen gegaan. We zijn meteen op bed geploft. Bart had nog steeds buikpijn dus die had wel even rust nodig.

Het resort ligt midden in het centrum bij het grootste strand van Koh Samui, direct aan het strand. We hebben ons omgekleed en zijn even bij het zwembad (en dus ook aan het strand) gaan liggen. We hebben even gezwommen in de zee.

Toen is Cindy lekker in bad gaan liggen. Het was wel een bad voor iemand met een lengte van 1.40 meter (de gemiddelde thai), maar het was zeker veel beter dan geen bad. Lekker een uurtje liggen weken. Bart lag ondertussen op bed. Na het douchen voelde Bart zich nog steeds niet lekker, dus we besloten om maar een hapje te eten in het resort. Ze hadden allemaal tafeltjes aan het strand staan en daar hebben we gezellig gezeten, een paar meter van het water af. Het was een romantische plaats. Bart at alleen maar een soepje en Cindy at een lekker stukje vlees met frietjes. Een nadeel van eten aan het strand is, dat er mensen langs komen om spulletjes te verkopen. Gelukkig begrepen ze de woorden: “no, thank you” en later gewoon “no”. Er kwamen ook kinderen om te vragen of je vier op een rij wil spelen. Als zij winnen betaal je 100 Bath en als jij wint betalen ze jou 100 Bath. Die kennen natuurlijk een simpele truc, dus wij hebben ons er maar niet aan gewaagd.

Na het eten voelde Bart zich wat beter en zijn we nog even het centrum ingelopen. Het was er heel druk, heel anders als op Koh Tao. Overal winkels. Er waren veel winkels waar ze schilderen. Ze maken schilderijen na of schilderen foto’s na of gewoon strips en andere dingen. Er hingen mooie spullen bij voor weinig geld. In elke winkel verkopen ze nep spullen. Nep spijkerbroeken, t-shirts, horloges, CD’s en nog veel meer. We denken dat het moeilijk is om in Thailand een echte CD of DVD te bemachtigen! Na even rond te hebben gelopen, waren we zo moe dat we lekker zijn gaan slapen.

Zoals ik al vertelde hadden we dus om 5 uur afgesproken om te gaan eten met Kenji (zo 1/10). We hebben eerst even zitten kletsen en kaarten bij Carabao. Daar was ook nog een Duitse jongen, van wie we de naam zijn vergeten. Met z’n vieren zijn we uiteindelijk naar de pier gelopen. Dit was ongeveer een half uur lopen vanaf onze pier. We zijn weer naar het zelfde Italiaanse restaurant gegaan als een paar avonden geleden. We hebben onderhand genoeg van al dat Thaise eten met al die kruiden. Een goede pizza tussendoor smaakt dan heel goed! Kenji gaat nog verder rondreizen, want hij heeft nog een jaar de tijd. Hij komt ook nog naar Europa en dus ook naar Nederland. Ergens in maart komt hij ons opzoeken. Dat gaat wel gezellig worden. We hebben het maar niet te laat gemaakt, want morgen moeten we al om 9 uur ‘s morgens klaar staan om met de taxi van Tropicana naar de boot gebracht te worden.

Vanmorgen (zo 1/10) moesten we al om 8 uur bij Carabao zijn. Om half 7 zijn we opgestaan en hebben we ons klaar gemaakt en ontbeten. Voor we het wisten zaten we al op de boot voor de laatste duik. Wij hadden geregeld dat er vandaag een cameraman met ons mee ging. Hij is de hele morgen met ons meegegaan en heeft ons overal gefilmd. Het koste wel ongeveer 50 euro, maar dan hebben we tenminste iets van het duiken. Hij maakt er een leuke DVD van en die krijgen wij.

We gingen nu meteen naar een diepere plek. We zouden een duik doen van 15 meter en een van 8 meter. Een regel bij duiken is dat de tweede duik nooit dieper is dan de eerste, dus we gingen eerst naar 15 meter. Eenmaal in het water moesten we nog een aantal oefeningen doen. We gingen een aantal meter onder water en moesten vanuit daar een noodzwem maken naar boven. Ook moest de duikbril weer even af. Cindy is met behulp van een touw naar beneden gegaan en Bart zonder touw (hij had het touw gisteren al gedaan). 15 meter is een hele diepte. Het duurde wel even voor we beneden waren. Toch is het eenmaal beneden weinig anders dan op 8 meter. We hebben ongeveer 30 minuten rond gezwommen. Er waren allemaal mooie koralen en vissen. Het zicht in het water was niet op zijn best, maar vergeleken met heel veel andere plaatsen op de wereld nog steeds goed genoeg. Na een half uur zijn we weer als buddyteam, ademend met behulp van 1 apparaat, naar boven gegaan. Rose en Chanel zijn echt heel aardig en ze helpen ons fantastisch. We voelen ons helemaal op ons gemak samen met hun onder water.

Op de boot hebben we even gerust en ananas gegeten. Je moet na een duik een bepaalde tijd wachten voor je weer kunt duiken. Hoe lang hangt af van hoe diep en hoe lang je gedoken hebt, dat kun je precies berekenen. Het heeft alles te maken met de hoeveelheid stikstof in je lichaam. Wij hebben geleerd hoe we dat allemaal kunnen berekenen. Na een klein uurtje zijn we weer het water in gegaan. Hier moesten we eerst met een kompas zwemmen aan de oppervlakte en daarna met hetzelfde kompas onder water. Nu waren we op ongeveer 8 meter diepte. We moesten gewoon ongeveer 40 minuten zwemmen. Allemaal koralen en vissen. Weer was de cameraman bij ons en heeft hij alles gefilmd. We zijn niet recht omhoog gegaan naar de oppervlakte, maar gewoon schuin zwemmend. Op 5 meter diepte hebben we een paar minuten gewacht (dat doe je ook voor de veiligheid) en toen zijn we naar boven gegaan. Boven blaas je je trimvest op en dan drijf je weer.

Wij hebben allebei alles prima gedaan en hebben dus nu ons duikbrevet gehaald. We zijn bevoegd om samen naar een diepte van maximaal 18 meter te duiken. Natuurlijk gaan we dat voorlopig absoluut niet alleen doen. Eerst ervaring opdoen. We kunnen in ieder geval overal samen met een duikmeester gaan duiken.

Terug bij Carabao moesten we het een en ander ondertekenen. We moeten zelf iets opsturen naar Pady en dan krijgen we onze officiële pas thuis gestuurd. De rest van de middag hebben we gerelaxt. We hebben even op het strand gelezen om te lezen. Dat was wel lekker na al die drukke dagen. Toen zijn we nog even gaan internetten.

Dadelijk om 5 uur hebben we met Kenji afgesproken en gaan we samen wat eten. En natuurlijk moet er ook een beetje gevierd worden dat we ons brevet hebben gehaald. Morgen gaan we met een boot naar Koh Samui en daar blijven we 1 nacht. De dag daarna vliegen we naar Bangkok en daar blijven we ook 1 nacht. En dan is het alweer woe 4 oktober en tijd om naar huis te gaan…….

Vanmorgen (za 30/9) konden we lekker uitslapen. Cindy voelde zich alweer een stuk beter en we zijn rustig gaan ontbijten. Voor de zekerheid hebben we toch maar iets lichts gegeten. Omdat Cindy toch nog wel een beetje last had van haar buik, heeft ze zich de hele morgen afgevraagd of het wel verstandig was om die middag te duiken. Na even rustig gerelaxt te hebben en een lekkere voetmassage van Bart te hebben gehad, besloot ze om het toch maar te proberen. Die voetmassage was nodig, omdat ze gisteren in het water ook de hele tijd krampen kreeg in haar tenen (heeeeeel irritant!).

Om 1 uur vertrokken we bij de duikschool. Kenji zou ook meegaan, maar hij was die morgen duizelig en had last van zijn oren, dus hij was even naar de dokter gegaan. Hij had licht bloedende en ontstoken oren, dus mocht hij niet duiken de komende 5 dagen. Dus, vandaag was ik de enige die ging duiken, aangezien Bart alles gisteren al had gedaan en Duc klaar was met zijn gedeelte van de opleiding. Bart mocht wel mee, maar dat zou best wel wat geld kosten en hij zou voor de derde keer dezelfde plaats zien. Dus Bart besloot om op de boot te blijven.

We zijn weer met de longtailboot naar de grotere boot gebracht. Dezelfde groep als gisteren was er ook weer bij. Hun instructeur is de man van Rose. Cindy is in het water gegaan samen met Rose en Chanel. Eerst een paar oefeningen op de oppervlakte: vest en gewichten uit en weer aan doen. Daarna onder water: duikbril vol laten lopen en weer legen, vest uitdoen en weer aan, gewichten af doen en weer om, het trimvest handmatig opblazen en zwemmen zonder duikbril. Dat ging allemaal heel erg goed. Chanel is aan het leren om instructeur te zijn, dus zij deed alles voor en Rose keek mee. Na de oefeningen zijn ze een stuk gaan zwemmen tot een diepte van ongeveer 8 meter. Het ging allemaal heel goed en gemakkelijk. Op het einde van het zwemmen, na ongeveer 30 minuten, moest Cindy net doen alsof haar tank leeg is. Met bepaalde signalen kun je dat duidelijk maken aan je buddy (Chanel) en dan krijg je het tweede ademhaal apparaat van haar. En zo zijn ze samen naar boven gegaan.

Bart was nog op de boot en heeft wat foto’s gemaakt. Op de boot moet je alles loskoppelen en inpakken en dan mag je op het bovendek gaan zitten. Daar is ananas. Heerlijk! We zijn weer met de boot en de longtailboot terug gegaan naar Carabao. Nu alleen morgen nog 2 duiken en dan zijn we klaar en hebben we ons diploma. Cindy was achteraf wel heel erg blij dat ze vandaag toch is gegaan, want het ging echt heel goed.

We zijn even gaan douchen en om 7 uur hadden we afgesproken met Kenji en Duc. We zijn met z’n vieren gaan eten bij een grote buiten-barbecue. Daar kun je allerlei soorten vis en vlees laten barbecueën, maar ze hebben ook gewoon rijst en andere dingen. We zaten buiten, bijna op het strand. Het was mooi weer. Het is hier ‘s avonds nog steeds zo’n 23 graden en het water is zelfs 28 graden. We hebben gezellig wat gekletst en uiteindelijk afscheid genomen van Duc, want die vertrekt morgen. Wij zijn rond half 11 naar bed gegaan, want morgen gaan we al om 8 uur duiken.