Pai: De massage
Zoals gezegd in het vorige stukje, gingen we op woe avond (20/9) nog proberen om een massage te krijgen. Op advies van de Engelse mevrouw, die werkt in het reisbureautje waar wij de trekking hebben geboekt, zijn we naar mevrouw Dam gegaan. Zij staat in Pai bekend als een hele goede masseuse en ze leert het ook aan anderen. Dus wij dachten: dat moet goed zijn. We kwamen bij haar huisje aan en toen werden we meteen door haar binnengehaald. We moesten ons eerst omkleden in een wit pakje dat los zit. Toen kreeg Bart een massage van haar en Cindy van haar assistente. Nou, thaise massage is pijn lijden!
Je wordt helemaal dubbel gevouwen en ze kraken elk botje in je lijf. Het gaat behoorlijk hardhandig, maar ze weten precies wat ze doen. De laatste paar handelingen heeft Dam zelf ook bij Cindy gedaan, want die waren vrij moeilijk. Bart heeft daar een paar foto’s van gemaakt. Het was geweldig, vooral achteraf. Naderhand kregen we een lekker kopje ginger-honing thee, lekker pittig, maar echt heerlijk! We hebben even met haar en haar man gepraat (geprobeerd, want ze spraken slecht engels). We zaten echt in hun kleine huisje, open aan de voorkant, net een garage, en we hebben ons omgekleed in hun slaapkamer. Het was heel speciaal. We hebben haar ook een flinke fooi gegeven. De massage was 300 Bath voor ons samen (6 euro), maar we hebben 500 Bath (10 euro) betaald. Voor ons is dat weinig, maar voor haar heel veel. Dus we hebben weer een goede daad verricht. Daarna zijn we door de regen terug gelopen naar Mr. Jan’s Guesthouse, waar we slecht geslapen hebben.