Trip door Thailand

Vanmorgen (zo 17/9) hebben we weer met Ray en Anne ontbeten bij Apple’s. Daarna hebben we de spullen ingepakt en zijn we met een taxi naar het busstation gegaan (met z’n vieren). Met een eerste klas bus, met airco en water, zijn we voor ongeveer 2 euro p.p. (106 Bath) naar Bangkok gegaan. Het was een comfortabele reis van 2 uur. In Bangkok zijn we met z’n vieren, met allemaal een eigen backpack in een taxi gepropt. We zijn naar Khao San Road gegaan. Dit is de drukste toeristenstraat van Bangkok. Hier hebben Ray en Anne een hotel genomen. Wij hebben onze rugzakken op hun kamer neergezet en toen zijn we onze treinkaartjes voor de reis van vanavond (naar Chang Mai) gaan regelen. Ray en Anne vertrekken morgen naar Koh Samet, dus die moesten ook nog van alles regelen.

Daarna zijn we even ieder onze eigen weg gegaan. Zij wilden nog een pak laten aanmeten en wij hadden echt zin in een Burger King hap. We hebben ook nog even gewinkeld en geinternet. Daar zitten we nu, in het internetcafé. Dadelijk halen we onze tassen op bij Ray en Anne en dan gaan we naar het treinstation. Met de nachttrein reizen we naar het noorden van Thailand: Chang Mai.

Vanmorgen (za 16/9) hebben we lekker uitgeslapen. Cindy had wat last van “vaak naar de WC moeten” , dus we besloten om toch maar een dagje te blijven. We hebben op ons gemak ontbeten met Ray en Anne en toen hebben we even een stukje door Kanchanaburi gelopen. Om half 3 zijn we bij het guesthouse opgehaald door een busje om de Tiger temple te bekijken. Weer gezellig met Ray en Anne en nog een ander Nederlands meisje die in hetzelfde guesthouse logeert. Het was 40 min. rijden naar de tempel. Het is een plaats waar de monniken zorgen voor tijgers en andere dieren die hulp nodig hebben. Wij verwachtten daar iets heel moois van, maar het was SUPER toeristisch. We werden meegenomen naar een soort kuil waar de tijgers zaten. Toen we daar aankwamen lagen er een stuk of 10 tijgers helemaal voor pampus en vast aan kettingen. Ze lagen achter een hekje, je moest dan je fototoestel afgeven aan iemand en een ander iemand nam je dan aan de hand mee naar de tijgers. Je kon zo met die dieren op de foto en ze aaien. Het was alleen heel zielig voor de beesten, want ze zaten vast en zeker helemaal onder de drugs, want ze reageerden helemaal nergens op. Ze vielen af en toe ook gewoon om op hun rug, ze werden dan weer overeind getrokken en er werd wat achter de rug gelegd zodat ze niet konden omvallen. Als je extra betaalde kon je ook op de foto met de kop van een tijger op je schoot. Nou, die kop van de tijger moest je zelf omhoog houden, anders leek het wel een dode tijger. Wij hebben ons geld daar maar niet aan gespendeerd. We hadden echt medelijden met de dieren. Het was ook lopende band productie: je werd meegetrokken naar de tijgers, foto’s en zo snel mogelijk weer weg. “NEXT” werd er dan geschreeuwd. Aan het einde werden de dieren afgevoerd naar hun kooien. Als je wilde mocht je ook nog een stukje samen met een tijger en een monnik lopen, ook dit hebben wij niet gedaan. Het beest kon bijna niet op zijn benen staan. De tijgers zitten de rest van de dag opgesloten in een klein hok. Het viel echt tegen. Maar: Jippie, we staan met een tijger op de foto!

Ze hadden ook nog andere dieren zoals varkens, vogels, koeien en waterbuffels. Die dieren konden gewoon vrij rondlopen en waren gelukkig niet zielig. Alleen het kleine beertje dat helemaal alleen in zijn kooi zat, was zielig. Maar waarschijnlijk is het dier ziek en werd er best goed voor hem gezorgd (hopen we dan maar).

Toen we terug waren, zijn we bij Apple’s guesthouse met zijn vijven gaan eten. Daarna zijn we met Ray en Anne nog even gaan internetten en hebben we nog iets gedronken, weer bij Apple’s. Bij Apple’s was het gewoon goedkoop, lekker en gezellig.

Vanmorgen (vrij 15/9) zijn we al om 8 uur vertrokken op excursie (na ontbeten te hebben bij het Apple’s restaurant). Die excursie hadden we gisteravond geboekt bij het guesthouse. We gingen met een minivan naar de Erawan watervallen, 45 min. rijden. De Thaise mensen rijden ontzettend hard en lomp en ze toeteren de hele weg, heel grappig. We waren met een man of 8. Onze begeleider was die hele knappe (huhuhumm), homofiele, sumo-achtige Thai. Hij sprak redelijk goed engels.

De watervallen bestaan uit 7 etages die je stap voor stap kunt beklimmen. Bij trap 2 moest je al het eten en drinken achterlaten, tenzij je de flesjes liet nummeren en je borg betaalde. Bij terugkomst kreeg je het geld terug als je de flesjes nog steeds had. De watervallen zijn fantastisch mooi. Heel helder water en een heel mooi uitzicht. Bij onze groep zat ook een Nederlands stel: Anne en Ray. We zijn de hele dag met hen opgetrokken, dat was wel gezellig. De reisleider bleef bij trap 2 wachten en we konden alleen verder. Het was een hele klim tot bovenaan, maar zeker de moeite waard. We hebben ons helemaal kletsnat gezweet, maar het was fantastisch. Bovenaan hebben we gezwommen, geweldig lekker water! Op de terugweg zijn we bij trap 4 nog eens in het water gegaan. Daar kon je van een grote rots springen en van een andere kon je af glijden.

Toen we verder liepen zag Ray heel hoog in de boom een aap. Wij stonden allemaal te kijken en te zoeken en toen draaide Anne zich even om. Er zat een aap vlak achter haar, ze kon hem bijna aanraken. Anne schrok zich rot. Het was wel komisch, wij zoeken naar een aap bovenin een boom, terwijl er een vlak achter ons zat. Er waren ook twee kleine aapjes. Bart heeft prachtige foto’s gemaakt. Toen hebben we bij een eettentje op de parkeerplaats geluncht.

Daarna verder naar de Death Railway. Dit is een overblijfsel van de oude Birma-spoorlijn. Daar hebben we een uur in een oud boemeltreintje gezeten met kleine schoolkinderen, die iedere dag met deze trein naar een schooltje gaan. Er kwamen ook mensen langs met drinken en een soort pannenkoek en ander zoet eten. Het uitzicht vanuit het treintje was fantastisch.

Als laatste zijn we nog naar de bekende Bridge over the River Kwai gegaan. Ondanks de verhalen is het eigenlijk een hele gewone brug om te zien. Dus het bezoek daaraan was niet zo bijzonder. Toen terug naar Apple’s guesthouse. Na het douchen hebben we hier gegeten met Ray en Anne en toe zijn we in het internetcafé beland. We weten nog niet of we nog 1 dag hier blijven, of dat we morgen verder reizen.

Na het internetten hebben we nog een cocktail gedronken in een bar.

Vanmorgen (do 14/9) hebben we lekker uitgeslapen in ons luxe hotel. Daarna overheerlijk ontbeten en vertrokken. Voor het eerst die zware backpack op onze rug. Dat was wel even zweten. Via de Skytrain, watertaxi en taxi zijn we uiteindelijk, na eerst helemaal verkeerd te zijn gegaan, toch terecht gekomen bij een busstation waar bussen vertrokken naar Nakhon Pathom.

Dit is een plaatsje ongeveer 50 km van Bangkok. De naam is afgeleid van het woord Nagara Pathama, de eerste stad. Daarom wordt het vaak de oudste stad van Thailand genoemd. Hier staat de hoogste pagode van de wereld, pagoda Phra Pathom Chedi. We zaten in een mooie bus, gelukkig met airco, tussen de lokale bevolking. Na ongeveer twee uur kwamen we daar aan. We hebben de pagode bekeken en toen gingen we op zoek naar een bus verder naar Kanchanaburi. We konden hem eerst absoluut niet vinden, maar gelukkig vonden we uiteindelijk iemand die engels sprak. Een hele aardige Thaise jongedame heeft ons helemaal te voet (15 min lopen) naar de bus gebracht. Dat was heel aardig.

Na even wachten kwam de bus, deze zat helemaal vol met scholieren. Wij konden nog net zitten. Bij het volgende station wilden er nog 20 mensen bij, dus werd het proppen. Na ongeveer 2 uur kwamen we aan bij het busstation van Kanchanaburi. Het regende verschrikkelijk hard. We werden meteen aangesproken door 30 mensen of we een taxi nodig hadden. Uiteindelijk hebben we toch maar een taxi genomen naar een guesthouse. Apple’s guesthouse, 300 Bath per nacht, ongeveer 6 euro. Hier kon je ook heerlijk eten, we hebben Thais eten gehad, erg lekker. We hebben ingecheckt bij een Thaise nicht van een sumoworstelaar en vervolgens hebben we voor het eerst de klamboe opgehangen in onze kamer. Ook de eerste kakkerlak hebben we gezien. Die is door Cindy netjes uit de kamer gezet, zonder geschreeuw……We hadden geen airco, alleen een ventilator. Maar die stond zo hard dat we ‘s nachts kou hebben geleden.