Trip door Thailand

Vanmorgen (di 3/10) hebben we lekker uitgeslapen. Toen hebben we nog even lekker televisie gekeken. Om 12 uur moesten we uitchecken. We waren precies op die tijd klaar. Heerlijk was dat, genieten van onze mooie kamer (mag ook wel want die koste 40 euro…2000 Bath). Om half twee zou een taxi ons naar het vliegveld brengen, dus we hadden nog 1,5 uur. We hebben even ontbeten in het centrum en toen zijn we toch nog even terug gegaan naar een van die winkels met die schilderijen. We hebben uiteindelijk 6 doeken gekocht. Waarvan 4 lange, smalle. Het heeft bij elkaar iets meer dan 100 euro gekost. Zoals jullie weten zijn wij ons huis aan het opknappen, dus die schilderijen komen wel goed terecht.

Om half twee zijn we naar het vliegveld gebracht. Dat was wel lachen, want het was (bijna onmogelijk) kleiner dan dat van Mae Hong Son. En bijna alles open lucht, een paar plaatsen waar je droog kon zitten (en natuurlijk het inchecken en zo). Alles was van hout. We waren om twee uur op het vliegveld en om 3 uur zouden we vliegen. We werden na het boarden met autootjes naar het vliegtuig gebracht. We vlogen met Bangkok Airways. Dit is wel luxer vliegen dan met NOK air. Het was een vlucht van een uur, maar we kregen een hele lunch. En het was best lekker.

In Bangkok kwamen we aan op het nieuwe vliegveld. Ze zijn al heel veel jaren aan het bouwen aan het nieuwe vliegveld en dat is nu eindelijk af. Het is pas een paar dagen in gebruik. Het is het grootste vliegveld van Azië. Gloednieuw zag alles eruit. Het is een mooi vliegveld. Nadat we onze bagage hadden gehaald, zijn we naar “hotel reservations” gegaan. We hadden geen zin om weer te gaan zoeken, dus we hebben daar gewoon een hotel geboekt. Een beetje in het centrum en toch in de richting van het vliegveld. Dicht bij waar Rembrandt hotel was. Weer Sukhumvit. Grand Mercuri (park avenue). We mogen zelfs morgen pas om 4 uur uitchecken.

Toen zijn we op zoek gegaan naar een taxi. Dat viel wel even tegen. Het was heel druk op het vliegveld, er waren namelijk ook allemaal mensen uit Bangkok en omgeving, die gewoon kwamen kijken naar het nieuwe vliegveld. De taxi’s werden centraal geregeld. We hebben ongeveer 40 minuten in een rij gestaan en toen zaten we eindelijk in de taxi. Het was vandaag nog eens extra chaotisch, want waarschijnlijk was de koning ergens op het vliegveld en dan is iedereen in rep en roer. De taxi chauffeur was ook niet blij. Hij vertelde dat het nieuwe vliegveld een ramp is voor taxi’s. Het kost hun veel tijd en tijd is dus geen geld. Het was een grote en luxe taxi. We reden overal vol de file in, want we zaten midden in de spits. De taxi chauffeur was wel een aardige man en hij sprak redelijk engels. We hebben over van alles en nog wat gepraat. Het duurde meer dan een uur voordat we bij ons hotel aankwamen. We hebben met de taxi chauffeur afgesproken dat hij ons morgen om 7 uur komt ophalen om weer naar het vliegveld te gaan. Hij is mee naar binnen gegaan en heeft onze naam en kamernummer opgeschreven. We weten eigenlijk zeker dat hij morgen weer komt, want we hebben hem een flinke fooi gegeven. Het is voor beide kanten een goede deal: hij heeft zeker geld en wij hebben een comfortabele taxi naar het vliegveld. Eigenlijk gaat het nog nergens over, we hebben meer dan een uur bij hem in de taxi gezeten en dat kost je (zonder fooi) 6 euro. Die prijzen slaan nergens op vergeleken met Nederland.

We hadden een mooie kamer op de veertiende verdieping met een goed uitzicht. Nu voelde Cindy zich niet zo lekker. We besloten om maar op de kamer te blijven in plaats van weer het muffe, benauwde Bangkok in te gaan. We hebben via roomservice gegeten en het smaakte heerlijk. Bart is even naar de 7/11 (winkel die dag en nacht open is) gelopen om wat te drinken te halen, want de minibar is altijd veel duurder. We hebben wat televisie gekeken. Gelukkig was er een sport zender en National Geografic. En daarna zijn we lekker gaan slapen in ons grote, mooie bed.

Vanmorgen (ma 2/10) stonden we om 9 uur klaar bij Tropicana (ons guesthouse). We zijn netjes op tijd naar de boot gebracht. We hadden nog geen tijd gehad om te ontbijten. Bart voelde zich ook niet helemaal lekker, hij had buikpijn. Dat hoort er allemaal een beetje bij in dit soort landen, we zijn allebei ziek geweest. De boot vertrok om half 10. De rit naar Koh Samui zou 2 uur duren. De boot vaarde heel langzaam de haven uit en daarna volle vaart, echt heel hard, richting Koh Samui. Wij zaten lekker buiten. Het water was niet rustig vanmorgen, dus af en toe werden we een beetje nat. We hebben na een uur en een kwartier een tussenstop gemaakt bij Koh Pangnan en drie kwartier later waren we op Koh Samui. We besloten om maar gewoon met een van de mannetjes van de boot mee te gaan (er liepen weer mannetjes rond met folders).

We zijn in een taxi gestapt om naar een resort te gaan(Palm Island Resort). Daar hebben we even een kamer bekeken, maar die voldeed niet aan onze wensen. We zijn maar 1 nacht op Koh Samui en we hadden zin in een luxe kamer. Vooral ook omdat we de week op Koh Tao niet luxe hebben doorgebracht. Toen we uit de kamer liepen, kwam het mannetje van de boot weer naar ons toe. We vertelden hem dat we iets luxers zochten en toen nam hij Cindy mee om te gaan kijken naar andere resorts. Bart bleef bij de bagage zitten wachten. Cindy achterop de scooter naar de volgende plaats (gelukkig reed hij rustig). Dat was Montien Resort. Hier heeft Cindy twee kamers gezien. Een standaard en de extra luxe. Die keuze was snel gemaakt. De kamer was perfect. Een mooie badkamer met een bad met een gordijntje (in plaats van weer een douche vlak langs de WC, zonder gordijn zodat alles kletsnat wordt), een prachtig wit enorm bed, een minibar en een leuk balkonnetje. De kamer was lekker ruim.

Die kamer zou het worden. Met een auto is Cindy vervolgens terug gebracht naar Bart om de spullen op te halen. De kamer moest alleen nog even schoon gemaakt worden, dus daar moesten we even op wachten. Wij hadden nog niets gegeten, dus dat hebben we maar eerst gedaan. Bart rijst met kip en groenten en Cindy (poging 2) spaghetti bolognese. Na een half uur was de kamer klaar en zijn we erheen gegaan. We zijn meteen op bed geploft. Bart had nog steeds buikpijn dus die had wel even rust nodig.

Het resort ligt midden in het centrum bij het grootste strand van Koh Samui, direct aan het strand. We hebben ons omgekleed en zijn even bij het zwembad (en dus ook aan het strand) gaan liggen. We hebben even gezwommen in de zee.

Toen is Cindy lekker in bad gaan liggen. Het was wel een bad voor iemand met een lengte van 1.40 meter (de gemiddelde thai), maar het was zeker veel beter dan geen bad. Lekker een uurtje liggen weken. Bart lag ondertussen op bed. Na het douchen voelde Bart zich nog steeds niet lekker, dus we besloten om maar een hapje te eten in het resort. Ze hadden allemaal tafeltjes aan het strand staan en daar hebben we gezellig gezeten, een paar meter van het water af. Het was een romantische plaats. Bart at alleen maar een soepje en Cindy at een lekker stukje vlees met frietjes. Een nadeel van eten aan het strand is, dat er mensen langs komen om spulletjes te verkopen. Gelukkig begrepen ze de woorden: “no, thank you” en later gewoon “no”. Er kwamen ook kinderen om te vragen of je vier op een rij wil spelen. Als zij winnen betaal je 100 Bath en als jij wint betalen ze jou 100 Bath. Die kennen natuurlijk een simpele truc, dus wij hebben ons er maar niet aan gewaagd.

Na het eten voelde Bart zich wat beter en zijn we nog even het centrum ingelopen. Het was er heel druk, heel anders als op Koh Tao. Overal winkels. Er waren veel winkels waar ze schilderen. Ze maken schilderijen na of schilderen foto’s na of gewoon strips en andere dingen. Er hingen mooie spullen bij voor weinig geld. In elke winkel verkopen ze nep spullen. Nep spijkerbroeken, t-shirts, horloges, CD’s en nog veel meer. We denken dat het moeilijk is om in Thailand een echte CD of DVD te bemachtigen! Na even rond te hebben gelopen, waren we zo moe dat we lekker zijn gaan slapen.